Les 25 heures qui courent: de backyard van Clemquicourt uitgelegd, en wat je eet om vol te houden

Zocht je de zwaarste beproeving voor koppige muilezels? Zoek niet verder: het heet een backyard, en het is waanzin. Om klokslag 15 uur, vrijdag 6 november, ergens in de Pyrénées-Orientales, ging een ‘mini’ backyard van start: Les 25 heures qui courent. Honderd deelnemers, waaronder de winnares van de UTMB, de winnaar van de Diagonale des Fous en de meest gevolgde youtuber van Frankrijk. Maar laten we bij het begin beginnen.

Eén bel, één ronde, en de laatste die overblijft wint

Het format ontstond in 2011 in Tennessee, bij Gary Cantrell, alias Lazarus Lake, de bedenker van de Barkley. De wedstrijd draagt de naam van zijn hond, Big. De regel past op een kassabon: een ronde van 6,706 km (4,167 mijl), elk uur een start, en je moet in het startvak staan als de bel gaat. Rond je in 50 minuten? Dan heb je tien minuten om te zitten, te drinken, te eten, dan gaat de bel en vertrek je opnieuw. Rond je in 61 minuten? Dan is het voorbij.

Waarom 6,706 km? Omdat vierentwintig rondes precies 100 mijl zijn, dus 161 km in 24 uur. Het format kent geen eindafstand en geen finishlijn: het gaat door zolang er twee lopers in koers zijn. De winnaar is de laatste die alleen een ronde afmaakt. Alle anderen, zelfs na honderd rondes, worden geklasseerd als opgave. De laatst uitgeschakelde krijgt een aparte titel, de ‘assist’, degene die de winnaar tot één ronde extra heeft gedwongen.

De cijfers maken duizelig. In juni 2025 hield de Australiër Phil Gore 119 rondes vol, 797,9 km, in bijna vijf dagen. Op 22 oktober 2026, op het wereldkampioenschap in Retie in België, liepen Merijn Geerts en Ivo Steyaert 124 uur zij aan zij, 831,5 km.

Honderd lopers, een plafond van 25 uur en een geheime locatie

Clément Deffrenne, Clemquicourt voor zijn meer dan 700.000 Instagram-volgers, hield het principe en veranderde drie dingen. Eerst de ronde: de vakpers die de briefing van de vooravond bijwoonde meldt 5,7 km en 150 m positief hoogteverschil, terwijl de officiële site nog de reglementaire ronde van 6,706 km toont. In elk geval zijn vijfentwintig rondes tussen 143 en 168 km, met meer dan 3.000 m gecumuleerde klim.

Dan het plafond: de wedstrijd stopt na 25 uur, de duur van een volledige Twitch-livestream. Een echte backyard heeft geen einde; deze wel, zaterdag rond 16 uur. Wat er gebeurt als meerdere lopers de vijfentwintigste ronde afmaken, is voor de start niet bekendgemaakt. Tot slot het deelnemersveld: 100 starters, half atleten en creators, half leden van de community die binnenkwamen met ‘gouden tickets’, allemaal onderworpen aan dezelfde regels. De exacte locatie blijft geheim, ergens in de Pyrénées-Orientales, en de opbrengst gaat volledig naar Rêves, de vereniging die de dromen van ernstig zieke kinderen vervult. De inzamelactie stond een uur voor de start op 12.420 €.

De winnares van de UTMB tegenover de youtuber met 27 miljoen abonnees

De lijst mengt twee werelden die elkaar nooit kruisen op een startlijn. Aan de kant van de elite: Blandine L'Hirondel (startnummer 2), winnares van de UTMB 2026 en de Diagonale des Fous 2025; Hugo Deck, winnaar van de Diagonale des Fous op 16 oktober, drie weken eerder; Théo Detienne (startnummer 1), winnaar van de 90 km van de Mont-Blanc 2025, door u-Trail als favoriet getipt; Aurélien Sanchez (25), eerste Franse finisher van de Barkley, die aankondigt ‘de loper te willen zijn die zo weinig mogelijk rust’; Stéphanie Gicquel (7), houdster van de Franse records op de 24 uur. Ludovic Pommeret (3) en Mathieu Blanchard (4) zijn er ook, de ene met een voetblessure, de andere in september geopereerd: Blanchard vulde ‘1’ in bij het vakje doel op zijn officiële kaart.

Aan de kant van de creators toont iedereen een cijferdoel op zijn kaart in het officiële Bestiarium. Zack Nani (21) gaat voor acht rondes. Océane Andréa (65) elf, voor haar eerste backyard. Alban Pellegrin (16), 72 marathons in 72 dagen in 2025, en Pablo Brimeux (49) gaan voor twintig. Hugo Tout Seul (42) vierentwintig. Olivier Maria (47), die op sandalen loopt, en Joggeuse (78) gaan voor de vijfentwintig. Tibo InShape (13), 27 miljoen YouTube-abonnees, schreef 69 op, wat alles zegt over de feestsfeer. Domingo, met een voetblessure, heeft afgezegd.

Twitch, een Race Center en een inzamelactie die klimt

Alles loopt via het Twitch-kanaal van Clemquicourt, live sinds vrijdag 13:59 tot de laatste bel. De officiële site, les25hquicourent.fr, is gebouwd als het bureaublad van een oude computer: je opent er het Race Center, dat de wedstrijd ronde voor ronde volgt, het Bestiarium, waar elke deelnemer zijn kaart heeft, en de inzamelactie voor Rêves die live oploopt. Stadion en u-Trail houden elk een geschreven liveblog bij.

Een houvast: de tiende ronde start om middernacht, de twintigste om 10 uur zaterdag, de vijfentwintigste om 15 uur. En kijk meer naar de rondetijden dan naar de gezichten: een loper die van 48 naar 56 minuten gaat, heeft acht minuten pauze verloren, vaak het eerste teken dat de maag of de slaap de overhand heeft genomen.

De enige ultra die de maag laat ademen

Op een klassieke ultra rust de maag nooit. Hier ademt hij tien tot vijftien minuten per uur, en dat verandert de hele strategie. De maaglediging blijft normaal in rust en tot 60% van de maximale zuurstofopname; ze vertraagt duidelijk boven 70%. En een backyard-ronde loop je op joggingtempo. Vijfenveertig minuten lang werkt de maag bijna zoals aan tafel; tijdens de pauze werkt hij gewoon zoals aan tafel.

Dat venster heeft een prijs. 's Nachts verlaat vast voedsel de maag 53,6% trager dan 's ochtends, volgens een studie uit 1987. De kou valt precies op het moment dat het lichaam stopt: onderkoeling bedreigt eerst wie ‘gewond of uitgeput is en de inspanning niet kan voortzetten’, schrijft de Amerikaanse consensus in sportgeneeskunde van 2021, en een tekort aan suiker in het bloed schakelt het rillen uit, de eerste verdediging tegen de kou. Tot slot kost een dutje van meer dan twintig minuten ongeveer 35 minuten traagheid bij het ontwaken, tijd die een bel je niet zal geven.

De valkuil is dus dubbel. Overdag eet je te veel bij de stop omdat je tijd hebt. 's Nachts eet je niet meer omdat de maag dichtgaat, omdat het koud is en omdat je staand in slaap valt. Het standpunt van de International Society of Sports Nutrition over de ultramarathon, gepubliceerd in 2019, herinnert eraan dat een aanhoudende inname onder 200 kcal per uur ‘niet wordt aanbevolen’ en dat 30 tot 50 g koolhydraten per uur het realistische doel is na zes uur inspanning. Op een 24-uursloop legden amateurs met 40 g per uur en meer een grotere afstand af dan de anderen, de elite zat rond 62 g, en die cijfers houden alleen stand als de maag tijdens de lange duurlopen getraind is om ze te verwerken.

Eén ronde, één rantsoen: het plan uur per uur

Phil Gore, de man van de 119 rondes, vat zijn methode samen in vier cijfers per ronde: 40 g koolhydraten, 5 g eiwit, 200 tot 250 kcal en 500 mg natrium. Courtney Dauwalter, winnares van de backyard van Laz in 2020 met 68 rondes, hield drie nachten vol door bij elke stop te knabbelen, puree, pierogi, koude pizza, en door acht tot tien minuten per ronde te slapen. Beiden zeggen hetzelfde: het format legt zijn ritme op, dus gebruik het. Eén uur, één rantsoen, vooraf opgeschreven, want bij de vijftiende ronde doet de vermoeidheid je vergeten te eten.

Dit is het typerantsoen dat ik zou aanhouden voor een loper die rondes van 45 tot 50 minuten loopt, aan te passen aan je gestalte en je maag:

• Tijdens de ronde: een gel van 28 g koolhydraten, in twee of drie keer genomen, met 500 ml licht gezouten water. Of een bidon van 500 ml sportdrank, goed voor 35 g koolhydraten, 146 kcal en 0,75 g zout, het equivalent van ongeveer 300 mg natrium.
• Bij de stop: een halve fruitcompote of een halve reep, 11 tot 17 g koolhydraten extra, genoeg om op 45 tot 50 g voor het uur te komen en rond 220 kcal.
• Elke drie rondes: een eiwitreep bij de stop, 10 g eiwit, om de aanbevolen 5 tot 10 g per uur over de hele duur vol te houden.
• Elke drie tot vier rondes: een echte warme maaltijd in plaats van de compote, puree, rijst, soep, of een zelfgemaakte gezouten compote. Dat is het ritme van de warme bevoorrading op de backyard van Dijon, door een loper die er 24 rondes afmaakte beoordeeld als ‘eerder goed getimed: je vermijdt dat je te veel eet’.

Vloeibaar of vast, alles hangt af van je pauze. Aurélien Sanchez wil zo weinig mogelijk rusten: met vijf minuten stop gaat alles vloeibaar tijdens de ronde. Phil Gore loopt zijn nachtrondes in 39 tot 42 minuten om vijftien minuten te slapen: met twintig minuten stop krijgt vast voedsel zijn plaats. In beide gevallen geldt de regel van de trailgids: vloeibaar in de afdaling, vast in een rustige klim, water na elke inname.

Twee vangrails. Vet en vezels bij de stop vertragen de maaglediging en bereiden de misselijkheid van de volgende rondes voor: de koude pizza van Courtney Dauwalter blijft een kampioenenpleziertje, geen model voor een eerste backyard. En aankomen in gewicht tijdens de wedstrijd betekent dat je te veel drinkt: 450 tot 750 ml per uur is genoeg.

De nacht: warm, zout, tien minuten liggen

Van de vijfde ronde, om 19 uur, tot de zeventiende, om 7 uur, speelt de wedstrijd zich af in het donker en in de novemberkou. Drie reflexen bij de stop, in deze volgorde.

Eerst een warme drank. Een drank van 52 °C stopt het rillen in minder dan een minuut, voor een tiental minuten: precies de duur van de pauze. Een zoute soep slaat twee vliegen in één klap, warmte en natrium, op het moment dat zoet begint te vervelen. De hydratatiedrank, 10 kcal en 0,88 g zout per bidon, redt de rondes waarin de maag suiker weigert: je houdt het zout en het water, je pakt de koolhydraten weer op in de volgende ronde.

Cafeïne in microdoses, niet als bom. Het standpunt van 2019 over de ultramarathon verwerpt grote innames van 4 tot 6 mg per kilo en houdt herhaalde doses aan van ongeveer 50 mg per uur, voorbehouden aan de nacht. De gel Citroen gember guarana levert precies 50 mg; één ronde op twee vanaf het moment dat je ogen prikken, nooit eerder, en de gel Koffie met 100 mg bewaar je voor de laatste drie rondes. Tien nachtrondes aan 50 mg zouden al 500 mg zijn: daarom één ronde op twee. De effecten en grenzen ervan staan uitgelegd in dit artikel.

24 gels voor 25 rondes

Doos met 24 energiegels in verschillende smaken

5 Kers en 5 Appel voor de eerste rondes, 4 Gezouten karamel voor het midden, 5 Citroen gember guarana (50 mg cafeïne) voor de nacht, 5 Koffie (100 mg) voor het einde.

IN WINKELWAGEN Ontdek de doos →

Het dutje van tien minuten, wekker vijf minuten voor de bel. Na een korte nacht is het dutje van tien minuten het meest herstellend en het enige zonder traagheid; dat van dertig minuten kost 35 minuten wazigheid. Een truc die bij slaperige chauffeurs is gevalideerd: cafeïne net voor een dutje van minder dan vijftien minuten, ze werkt bij het ontwaken; op een backyard, een cafeïnegel voor je gaat liggen.

Wat je volgende lange duurtraining hieruit meeneemt

Weinigen van jullie zullen aan de start van een backyard staan. Maar de logica van het rantsoen per tijdseenheid geldt overal. Op de weg vlakt de marathonloper die zijn gel in drie keer neemt zijn bloedsuiker al af zoals de backyard-loper zijn rondes afvlakt. In trail is de pauze bij de bevoorrading een minipauze van een backyard: twee minuten zitten, warm drinken, vast eten, weer vertrekken. Op de fiets deel je de rit van vijf uur op in uren, een reep of een bidon per uur, en precies die opdeling berekent de diagnose-app in twee minuten voor je. In triatlon speelt het fietsen de rol van de pauze: daar eet je voor het lopen dat volgt.

DOE MIJN VOEDINGSDIAGNOSE →

Je geeft niet op omdat je weet waarom je loopt, en bij Les 25 heures qui courent weten honderd mensen het voor kinderen die ze niet kennen.

Zaterdag rond 16 uur zal de laatste bel klinken in een geheime hoek van de Pyrénées-Orientales. Er zal één loper overblijven, misschien meerdere, en honderd magen die elk hun eigen wedstrijd zullen hebben verteld, één uur per keer.